Ομιλία της Διευθύντριας του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών κας Αλίκης Στυλιανού στην παρουσίαση του λευκώματος «Όταν το όμορφο παρελθόν συναντά το τραγικό παρόν»

23/06/25 19:50 | Ομιλία / Διάγγελμα | Εσωτερικά Θέματα

Την ομιλία ανέγνωσε, εκ μέρους της Διευθύντριας του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, ο Σύμβουλος Τύπου της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα κ. Άδωνις Ταλιαδώρος

Είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για το λεύκωμα που έχουμε τη χαρά και την τιμή να σας παρουσιάζουμε σήμερα χωρίς να κινδυνεύσει να ακουστεί κοινότοπος ή ακόμη και μελοδραματικός. Όχι επειδή το έργο έχει αυτά τα στοιχεία. Αλλά επειδή το θέμα του –ο χρόνος, η εγκατάλειψη, η φθορά– είναι από μόνο του φορτισμένο. Και εύκολα μπορεί να παγιδέψει τον λόγο σε φράσεις που ακούγονται χιλιοειπωμένες.

Ο Τάσσος Δημητριάδης, έμπειρος εικονολήπτης και βαθιά ευαισθητοποιημένος επαγγελματίας, δεν έπεσε σε αυτή την παγίδα. Επέστρεψε στην περίκλειστη πόλη των Βαρωσίων, στάθηκε στο ίδιο σημείο, όπου ένας άλλος φωτογράφος είχε στηθεί εκεί πριν από χρόνια, πριν από την τουρκική εισβολή του 1974, και άφησε τον φακό του να καταγράψει τη στιγμή. Χωρίς επιτήδευση.

Στο λεύκωμα «Όταν το Όμορφο Παρελθόν συναντά το Τραγικό Παρόν» ο φωτογράφος δεν σκηνοθετεί τη φθορά. Την παρατηρεί. Δεν κατασκευάζει συγκίνηση. Την αφήνει να προκύψει από την ίδια τη σύγκριση. Δύο στιγμές του ίδιου τόπου στέκονται η μία απέναντι στην άλλη. Το αποτέλεσμα είναι ένας φωτογραφικός διάλογος ανάμεσα στο τότε και το τώρα. Στην παρουσία και την απουσία.

Αναρωτιέμαι ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος στη θέα της περίκλειστης πόλης των Βαρωσίων, όπου η ζωή διακόπηκε τόσο βίαια τον Αύγουστο του 1974. Μιας πόλης πολύβουης, η οποία υπήρξε λίκνο πολιτισμού, κοινωνικής προόδου και οικονομικής ανάπτυξης. Και τώρα στέκει ρημαγμένη, αιχμάλωτη, σιωπηλή. Μια εικόνα ασυνήθιστη και συγκλονιστική για κάθε άνθρωπο σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου.

Η ξακουστή πόλη του Ευαγόρα είναι ένα από τα πιο φορτισμένα σύμβολα της κυπριακής τραγωδίας. Ωστόσο, πέρα από το τραυματικό της παρελθόν, η Αμμόχωστος συνεχίζει να αντιπροσωπεύει τον διαρκή αγώνα του κυπριακού λαού για δικαίωση. Και έχει τη δυναμική να καταστεί σημείο αναφοράς για την παγκόσμια κοινότητα ως σύμβολο ελπίδας, ειρήνης και δικαιοσύνης.

Θα ήθελα να συγχαρώ από καρδιάς τον δημιουργό Τάσσο Δημητριάδη και όλους όσοι συνέβαλαν στην πραγματοποίηση αυτού του έργου. Πέρα από μια καλλιτεχνική δημιουργία, πρόκειται για μια σημαντική ιστορική παρέμβαση. Μια πράξη τεκμηρίωσης, αλλά και απόδοσης τιμής στους ανθρώπους που ξεριζώθηκαν, αλλά δεν ξέχασαν. Μια πράξη μνήμης και αντίστασης.

Επίσης, επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω θερμά το Σπίτι της Κύπρου για την πολύτιμη συνεργασία του, καθώς και όλους όσοι εργάστηκαν για τη διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης.

Το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας στηρίζει ενεργά και με συνέπεια τέτοιες πρωτοβουλίες, γιατί πιστεύουμε πως έχουμε ευθύνη να καταγράψουμε τη μνήμη του τόπου μας. Η μνήμη είναι δύναμη.

Σκοπός μας, όπως και του Τάσσου Δημητριάδη, δεν είναι να βυθιστούμε στη θλίψη. Είναι να ανασύρουμε την αλήθεια που δεν πρέπει να ξεχαστεί. Και μαζί της την ελπίδα. Γιατί μόνο όταν κοιτάξουμε κατάματα αυτό που χάθηκε, μπορούμε να εκτιμήσουμε βαθύτερα αυτό που έχουμε και να διεκδικήσουμε αυτό που δικαιούμαστε: ένα μέλλον με ειρήνη και ανθρωπιά. Για την Αμμόχωστο. Για όλα τα κατεχόμενα εδάφη μας. Για κάθε πρόσφυγα. Για όλους τους Κύπριους.

Αγαπητοί μου,

Σας ευχαριστώ θερμά που βρίσκεστε εδώ σήμερα και σας προσκαλώ να λάβετε μέρος σε αυτόν τον φωτογραφικό διάλογο. Με προσοχή και ευαισθησία. Ίσως έτσι καταφέρετε να ακούσετε τους ψιθύρους μιας πόλης που δεν έχει πεθάνει. Απλώς περιμένει τη ζωή να επιστρέψει.

Ευχαριστώ για άλλη μια φορά τον Τάσσο Δημητριάδη, όλους όσοι συνέβαλαν για την αποψινή εκδήλωση, καθώς και όλους εσάς που βρίσκεστε εδώ μαζί μας.

(ΓΣ/ΚΑ)

Ίσως σας ενδιαφέρουν και αυτά