Χαιρετισμός του Υπουργού Εσωτερικών κ. Κωνσταντίνου Ιωάννου στην επίσημη προβολή της ταινίας «Η Κυρά της Λαπήθου» στο πλαίσιο της έκθεσης«51 χρόνια μετά η ζωή επιμένει» του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών

Από:

Υπουργείο Εσωτερικών

10/07/25 20:13 | Ομιλία / Διάγγελμα | Εσωτερικά Θέματα

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2025, ώρα 7:30 μ.μ., Παλαιό Δημοτικό Μέγαρο Λευκωσίας

Είναι με αισθήματα συγκίνησης που συμμετέχω στη σημερινή εκδήλωση, για να τελέσουμε τα εγκαίνια της έκθεσης «51 χρόνια μετά∙ η ζωή επιμένει», που πραγματοποιείται με πρωτοβουλία και φροντίδα του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, και στην οποία θα προβληθεί η ταινία «Η Κυρά της Λαπήθου» και θα παρουσιαστούν οι φωτογραφικές εκθέσεις τριών φωτογράφων για την Αμμόχωστο και τη Νεκρή Ζώνη στη Λευκωσία. Μιας έκθεσης καθ’ όλα επίκαιρης, που φέρνει στη μνήμη μας τις μαύρες μέρες του 1974, όταν ο χρόνος πάγωσε στην πολύπαθη Κύπρο μας.

Η ταινία μικρού μήκους παραγωγής του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, «Η Κυρά της Λαπήθου», τιμά με απόλυτο σεβασμό την Ευφροσύνη Προεστού, που μέσα στις δύσκολες συνθήκες του πολέμου, υπό τον φόβο του διωγμού και του ξεριζωμού, στάθηκε με γενναιότητα δίπλα σε δώδεκα εγκλωβισμένους στρατιώτες, προσφέροντάς τους τη φροντίδα που μόνο η πραγματική μάνα τους μπορούσε να τους δώσει. Η πρωτόγνωρη αγριότητα, τα σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια, ακόμα και η διαπόμπευσή της, δεν ήταν ικανά να λυγίσουν την Ευφροσύνη. Ο εξευτελισμός και οι βιαιοπραγίες δεν ήταν αρκετά για να προδώσει τα 12 παιδιά της. Με το μεγαλείο του χαρακτήρα και της συνείδησής της, τον ηρωισμό και τη γενναιότητά της δικαίως αναγνωρίζεται ως μια εμβληματική μορφή της Κύπρου μας, ως σύμβολο αγώνα, η περήφανη Κυρά της Λαπήθου.

Σήμερα, μας τιμούν με την παρουσία τους οι 11 από τους 12 λεβέντες που βρήκαν καταφύγιο στην αγκαλιά της Ευφροσύνης Προεστού εκείνη την αποφράδα μέρα της 6^ης Αυγούστου του 1974, όταν ο τουρκικός στρατός εισέβαλλε στην Λάπηθο. Αγαπητοί μου, στη ζωή σας είχατε την τύχη να γνωρίσετε δύο μανάδες, εκείνη που σας γέννησε και σας έδωσε ζωή κι εκείνη που σας κράτησε στη ζωή τις δύσκολες εκείνες ώρες του 1974. Είμαι βέβαιος πως η Ευφροσύνη Προεστού, ως πρότυπο ανθρώπου, η αγάπη, η στοργή και η ανθρωπιά που σας έδειξε, διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα σας και τις ζωές σας και σας δίδαξαν τις πανανθρώπινες αξίες του αλτρουισμού και της αγάπης για τον συνάνθρωπο. Σας ευχαριστούμε ειλικρινά που υπερασπιστήκατε την πατρίδα τότε, το καλοκαίρι του 1974, αλλά και που βρίσκεστε μαζί μας απόψε. Σας μεταφέρω, εκ μέρους της Πολιτείας, τον βαθύτατο σεβασμό μας.

Την ίδια ώρα, μέσα από τον φακό της φωτογράφου Κάτιας Χριστοδούλου, μεταφερόμαστε απόψε νοερά στη λατρεμένη μας Αμμόχωστο. Στην περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου αντανακλάται το πάγωμα του χρόνου. Η άλλοτε βασιλεύουσα, η αγέρωχη Αμμόχωστος, στέκεται βουβή και βαθιά πληγωμένη, προσμένοντάς μας να της δώσουμε ξανά ζωή. Τα παράθυρα που μας παρουσιάζει η Κάτια στις 38 φωτογραφίες, αλλού κλειστά και αλλού φθαρμένα από τον χρόνο, δεν είναι παρά η υπενθύμιση του χρέους μας για απελευθέρωση της Κύπρου μας.

Τα ίδια συγκλονιστικά συναισθήματα μάς προκαλεί και η έκθεση του εικονολήπτη Τάσου Δημητριάδη. Το Βαρώσι και η Αμμόχωστος που έσφυζαν από ανθρώπους, γέλια και ζωή συναντούν το δράμα του σήμερα. Το παρελθόν συναντά το παρόν, η ζωή του χθες συναντά την ερήμωση του σήμερα, επιτάσσοντας σε όλους εμάς να συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι την επιστροφή.

Την ταραγμένη ιστορία του νησιού καταγράφει με τον φωτογραφικό φακό του ο Σταύρος Ιωαννίδης, Ανώτερος Φωτογράφος του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών. Το οδοιπορικό του στα στοιχειωμένα απομεινάρια της Πράσινης Γραμμής στην οδό Ερμού που διασχίζει την καρδιά της Λευκωσίας μεταφέρει τη βαριά σιωπή μιας νεκρής ζώνης, που παραμένει εγκλωβισμένη στην Ιστορία, συνεχίζοντας σιωπηλά να αφηγείται τα βιώματά της σε όποιον την παρατηρεί.

Φίλες και φίλοι,

Οι τρεις φωτογραφικές εκθέσεις που παρουσιάζονται σήμερα και η ταινία προς τιμή της Κυράς της Λαπήθου είναι η αφύπνισή μας για συνέχιση της προσπάθειας. Συμπληρώνονται φέτος 51 χρόνια από τη μαύρη επέτειο της τουρκικής εισβολής. Πενήντα-ένα χρόνια κατοχής, προσφυγιάς και διαίρεσης. Πενήντα-ένα χρόνια, η Αμμόχωστος μάς προσμένει με τα παράθυρα κλειστά. Πέντε και πλέον δεκαετίες, οι γενιές των Κυπρίων μεγαλώνουν με το εμπόδιο της Πράσινης Γραμμής ανάμεσά τους, στην τελευταία διαιρεμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης. Παρά τα χρόνια που πέρασαν, η μνήμη παραμένει ζωντανή και η διεκδίκηση αταλάντευτη. Δεν λησμονούμε και δεν παραιτούμαστε από το όραμα της απελευθέρωσης και της επανένωσης της πατρίδας μας.

Αυτός είναι ο μοναδικός στόχος του Προέδρου της Δημοκρατίας από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας. Παρά τις προκλήσεις, τη διαχρονική αδιάλλακτη στάση και τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής πλευράς, εμμένουμε με νηφαλιότητα και επιμονή στην ανάγκη για μια βιώσιμη και λειτουργική λύση. Δεν εθελοτυφλούμε. Εργαζόμαστε διά της διπλωματικής οδού, για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα και προτάσσουμε συγκεκριμένες και ρεαλιστικές εισηγήσεις, εντός του συμφωνημένου πλαισίου και του διαπραγματευτικού κεκτημένου, επιδιώκοντας την επανέναρξη ουσιαστικού διαλόγου από το σημείο που διακόπηκε στο Κραν Μοντανά.

Ενόψει της επικείμενης διάσκεψης στη Νέα Υόρκη την ερχόμενη εβδομάδα, η Κυβέρνηση προετοιμάζεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος για επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μεταβαίνει στη συνάντηση, γνωρίζοντας τις δυσκολίες και τα εμπόδια, αλλά με πίστη στις θέσεις μας και το δίκαιο του αγώνα μας. Ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος: μια λύση που να τερματίζει την κατοχή, να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες όλων των νόμιμων κατοίκων του νησιού και να αποκαθιστά τη δικαιοσύνη για τους πρόσφυγες, τους εγκλωβισμένους και τις οικογένειες των αγνοουμένων.

Φίλες και Φίλοι,

Οι φωτογραφικές εκθέσεις που φιλοξενούνται στον χώρο καταθέτουν τις δικές τους σιωπηλές μαρτυρίες. Μέσα από τις εικόνες της Αμμοχώστου και της Λευκωσίας, από το Βαρώσι και την οδό Ερμού, οι καλλιτέχνες αποτυπώνουν μνήμες, συναισθήματα και την πικρή αλήθεια του διχασμού.

Αγαπητή Αλίκη, εκφράζω θερμά συγχαρητήρια τόσο σε σένα προσωπικά όσο και στο προσωπικό του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, που για ακόμα μια φορά εργαστήκατε ακούραστα και με σεβασμό στην Ιστορία του τόπου μας, για να διοργανώσετε τη σημερινή εκδήλωση.

Σας καλώ να παρακολουθήσουμε την παραγωγή για την Κυρά της Λαπήθου και να ξεναγηθούμε στις φωτογραφικές εκθέσεις της Κάτιας, του Τάσου και του Σταύρου.

Σας ευχαριστώ.

(ΜΚυ/ΑΣ/ΜΣ)

Ίσως σας ενδιαφέρουν και αυτά