Μεταφορά Καταδίκων

Νομική βάση

Α. 1. Ο Περί της Διαδικασίας Αναγνώρισης της Εκτέλεσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση Αποφάσεων Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ποινικές Υποθέσεις οι οποίες επιβάλλουν Ποινές Στερητικές της Ελευθερίας ή Μέτρα Στερητικά της Ελευθερίας Νόμος (Ν.67(Ι)/2014) έχει αντικαταστήσει ως προς τα Κράτη Μέλη της Ένωσης τις αντίστοιχες διατάξεις του Περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τη Μεταφορά Καταδίκων της 21ης Μαρτίου 1983 και του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης αυτής, της 18^ης Νοεμβρίου 1997 (Ν. 14/86).

Το ΥΔΔΤ ενεργεί ως Κεντρική Αρχή, επικουρούσα τις δικαστικές αρχές έκδοσης και εκτέλεσης.

(1) Η καταδικαστική απόφαση ή επικυρωμένο αντίγραφο αυτής, συνοδευόμενη από πιστοποιητικό, όπως αυτό εκτίθεται στο πρώτο Παράρτημα του Νόμου, διαβιβάζεται στο κράτος εκτέλεσης από την αρμόδια αρχή έκδοσης (άρθρο 6).

(2) Καταδικαστική απόφαση συνοδευόμενη από το πιστοποιητικό διαβιβάζεται από τη αρμόδια αρχή έκδοσης στην αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης μόνο κατόπιν συναινέσεως του κατάδικου, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης (άρθρο 8(1)).

(3) Η προβλεπόμενη συναίνεση δεν απαιτείται, σύμφωνα με το άρθρο 8(2), σε περίπτωση που η καταδικαστική απόφαση, συνοδευόμενη από το πιστοποιητικό, διαβιβάζεται:

(4) Σε όλες τις περιπτώσεις που ο κατάδικος εξακολουθεί να βρίσκεται στη Δημοκρατία, του παρέχεται το δικαίωμα να εκφέρει γνώμη, (άρθρο 8(3)).

Β. Αντίστοιχες με τις πιο πάνω διατάξεις περιλαμβάνονται και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τη Μεταφορά Καταδίκων της 21ης Μαρτίου 1983 και το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Σύμβασης αυτής, της 18ης Νοεμβρίου 1997.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Μεταφοράς, η οποία κυρώθηκε στις 18/4/86 (Ν. 14/86) και τέθηκε σε ισχύ στις 1/8/1986, το Άρθρο 3 «όροι μεταφοράς», ο κατάδικος μπορεί να μεταφερθεί δυνάμει της Σύμβασης αυτής, μεταξύ άλλων, μόνο υπό την προϋπόθεση ότι νια την μεταφορά θα συνκατατεθεί ο ίδιος ο κατάδικος ή όταν λόγω της ηλικίας του ή της φυσικής ή διανοητικής του κατάστασης το ένα από τα δυο Κράτη θεωρεί αυτό απαραίτητο, ο νόμιμος αντιπρόσωπος του.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο, το οποίο κυρώθηκε στις 1/6/2001 (Ν. 12(ΙΙΙ)/2001) και τέθηκε σε ισχύ στις 1/10/2001, το Άρθρο 3 προνοεί ότι όταν ζητηθεί από το Κράτος καταδίκης, το Κράτος εκτέλεσης δύναται, τηρούμενων των διατάξεων του άρθρου αυτού, να συμφωνήσει στη μεταφορά καταδίκου νωρίς τη συγκατάθεση του, όταν η ποινή που επιβλήθηκε σ’ αυτόν, ή η διοικητική απόφαση που συνεπάγεται η ποινή αυτή περιλαμβάνει διάταγμα εκδίωξης ή απέλασης (expulsion or deportation order) ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο ως αποτέλεσμα του οποίου δεν επιτρέπεται στον κατάδικο ή στην κατάδικο από τη στιγμή που απολύθηκε από τη φυλακή να παραμείνει για περισσότερο διάστημα στην επικράτεια του Κράτους καταδίκης.